| lyric | 's isch nüt Lustigers uf Erde
als e Chüejerbueb,
denk, i woll au eine werde:
Sepp! was seischt der zue?
Wie ne Chüejer cha-n-i hohle,
esch mer's selber gseit,
juhe, jueh! Sell mi wohl der Chüehni hole,
's Senne wär my Freud.
___
1. S’ git nüd Listigers uf Erde
als e Chüehjerbueb!
Glaub, i well au eine wärde,
Sepp, was seisch derzue?
Wie-n-e Chüehjer chan i johle,
hesch mir’s sälber gseid, juhe!
Mag mi wohl dr Chüeni hole,
s’Senne wär mi Freud.
2. Säget mir vom Herrelebe
numme was der weit;
au sie esse nit vergebe,
ha’s scho mengisch g’seit.
Nei, sie müesse d’s Land egiere,
s’isch kei Narrtei, juhe!
Müesse si fast z’Tod studiere
und der Senn isch frei.
3. Jo, der Senn, vorus der Schwyzer,
isch e freie Ma,
wenn er het en eigne Chrüzer,
nu er chane b’ha.
Chäs und Ziger, Milch und Schotte
het der Chüejer gnue, juhe!
Au der Wi isch nit verbote,
wenn er chunnt derzue.
___
1. S’git nüt lustigers uf Erde
als e Chüeerbueb,
glaub i weill an eine wärde
Schatz, was seisch derzu?
Wie ne Chüejer chani johle
hesch mer’s sälber gseit, juhe.
Ma mi wohl der Chueni hole,
s’Senne isch my Freud.
2. Jo der Senn, vorus der Schwyzer
isch e freie Ma,
wenn er het en eigne Chrüzer
jo so maners bha.
Chäs und Zieger,
Milch und Schotte
het der Chüejer gnue, juhe.
Au der Wy isch nit verbote,
wenn er chunt derzue.
3. Mir tüe üsi Chüeli bsorge
und sust witers nüt,
sy am Obe wie am Morge
eister frölig Lüt.
Uf de Bärge goht es lustig,
d’Lüt si alli froh, juhe.
S’macht eim neume selber glustig,
Chumm mr wei doch goh! |