| lyric | 1. S isch äben e Mönsch uf Aerde, Simeliberg, Und s Vreneli ab em Guggisbärg und ds Simes Hansjoggeli änet dem Bärg, s' sch äben e Mönsch uf Aerde, dass i möcht bynem sy.
2. Und mahn er mir nid wärde, SImelibärg Und s Vreneli ab em Guggisberg und ds Simes Hansjoggeli änet em Berg, Und mahn er mir nid wärde, vor Chummer stirbe n i.
3. Und stirben i vor Chummer, SImelibärg Und s Vreneli ab em Guggisberg und ds Simes Hansjoggeli änet em Berg, Und stirben i vor Chummer, so leit me mi ins Grab.
4. Dört unden i der Tiefi, Simelibärg, Und s Vreneli ab em Guggisbärg und ds Simes Hansjoggeli änet dem Bärg, Dört unden i der Tiefe, da steit es Mühlirad.
5. Das mahled nüt als Liebi, Und s Vreneli ab em Guggisbärg und ds Simes Hansjoggeli änet dem Bärg, das mahled nüt als Liebi, die Nacht und au de Tag.
6. Und s Mühlirad isch broche, Und s Vreneli ab em Guggisbärg und ds Simes Hansjoggeli änet dem Bärg, und s Mühlirad isch broche, und d Liebi het es Änd. ___
s ist ebe-n-e Mensch uf Erde, Simeliberg daß i möcht by-nem sy.
Und man’er mir nid werde, Simeliberg, vor Chummer stirbe-n-i.
Und stirbe n-i vor Chummer, Simeliberg, so leit me mi ids Grab! |