| lyric | 1. Gell, wer hett das gescht no tenkt?
Hüt de Morge grad wie gschenkt;
Määnscht de Herrgott gäb üüs ,s Land
suuber gwasche neu i d’Hand.
Ghörsch, si lüütid ,s Zääche scho!
Wetscht nüd au i d’Kerche goo?
Wald ud Wese müüslistill,
will’s de Herrgott ase will.
2. Lueg i d Berg, ischt das e Pracht,
fürlig früntlig altits Wacht.
Sölberglanz spilt uf em Schnee,
s ischt em, sött ke Oowot gee.
Heez, mach au, dass d Sonntig hescht!
Freud ond Liebi weend e Fescht,
luegscht dud Wölt mit Frede-n-a,
mange cha en Sege ha. |