| lyric | 1. I bi der Schacher Seppeli,
im ganze Land bekannt.
Bi friäner ds flettischt Birschtli gsi,
jetz bini a Vagant.
Bi zfriede, wenn i znacht im Stroh,
am Tag mis Schnäpsli ha,
und wänn der Herrgott Gsundheit schänkt,
s isch alls wo s Brüicht, ja ja.
2. S gaht uf der Wält gar artig ziö,
i has scho mengisch gseh,
dass d Lyt wäg däm verfliöchtä Gäld
änand tiänd schiili weh.
Wie schön chennts doch hiä unnä sy,
der Vogel uf em Böim,
är singt: „Chum liäg dis Ländli a,
diä Schwyz isch doch än Tröim!“
3. S isch mengä hitt ä richä Ma,
doch morn isch leider so,
er stirbt und miös sis liäbi Gäld,
ja alls hiä unnä la.
Mä treit ön uf a Chilehof
grab näbe ärmschte Ma,
ä jede miös as glich Ort hi,
s isch sicher wahr, ja ja.
4. Wie gleitig gaht die Zit verbi,
es Jährli und nu eis.
Es dunkt eim, s sett nid mögli si,
bald bini schon ä Greis.
Und chum i de vor d Himmelstür
und wott ich ine goh,
so füefeni: „He Peterus,
der Schachersepp isch da!“
5. Und gaht de s Himmelstürli üif,
staht breit de Petrus da,
er rüeft mer ziö: „Eh, salü Sepp,
bisch düi nun öi scho da?
Chumm nume ine, chumm und leg
dis Himmelsgwändli a.
Diä armen und verlassne Lyt
miänds scheen im Himmel ha!“ |