| lyric | 1. Wie lieblich tönt's i Bärg u Wald:
Der Mai ischt da, ’s ischt nümme chalt,
der Winter isch verschwunde.
Die trüebe Tage si vorbi,
mit chönne wieder luschtig sy,
S’git wieder schöne Schtunde.
2. Im Garte blühe d’Blüemli scho,
Und ’s Spätzli fliegt im Gspänli noh,
Sie tüe enander chüsse;
Do denk i denn mi Teil derzue,
Und was i öppe selber tue,
Das bruchet ihr nüt z’wüsse.
3. Juheh! Wie isch mis Herz so froh!
I will go d’Chuehli use loh,
Mer wei uf’s Bergli tribe;
Ho, schick di Hans, jetz isch es Zit,
Bis ufe isch es ordli wit,
Mer chönne nimme blibe.
4. I glaub, die Chuehli wüsse’s scho,
Daß sie ufs Bergli chönne goh,
Sie sie voll Lust und Freude.
Jetz bhüet ech Gott, ihr liebe Lüt!
Gott spar ech gsund, und zürnet nüt,
Mer müeße von ech scheide.
5. ’s isch denn no Milch im Gennterli;
Sit au so guet und nehmet sie,
Es git dem Chind es Bäppli.
Jetz wei mer aber hurtig goh,
Sust laufen is die Chüeh dervo –
Nu, Hans, leg uf dis Chäppli. |