| lyric | 1. Wien en Amsle möchti singe
uf em Gibel deet vom Huus
früe am Morge und am Aabig
über alli Tächer uus.
2. Und die aarme Mäntsche trööschte,
wo kä Rascht händ und kä Rue:
„Tüend emaal e chli verschnuufe,
losed mer es Wyli zue“
3. Gseescht säb Wülchli i der Hööchi?
Wien en Traum so still und zaart
sääglets dur der Aabighimmel.
S’Glück isch au vo dären Art.
4. S’chnüünlet gäärn zum Bluemen abe,
streichlet d’Ähri uf em Fäld,
chascht i synen Auge lääse:
„Nüüd als Wunder uf der Wält!“ |