| lyric | Wenn d'Matte wiederum grüene, de zieht’s der Senn de Bärge zue, mit sine Geißle-ni u Chüene, zum brune Hüttli ob der Flueh. Scho lächtet über’s Täli d’Sunne, der isch doch au sis Härz so froh, der Frühlig chunnt, jetz hei mer’s g’wunne, bald cheu mer z’Alpü, ja z’Alpe goh. |