| lyric | 1. Wenn eine will die Hudima si, mueß Tag und Nacht im Wirtshuus si, mueß ässe und trinke wohl über di Maße, und wenn er sett daheime si, so ist er uf de Gasse.
2. Am Sonndig suuft er si toll und voll, am Mäntig isch ihm im Chopf nid wohl. Da geit er chli ga schlafe, und de chonnt de ’s Hudimas Wiib unt tuet e tüchtig strafe.
3. Da steit er uf im volle Zorn, potz tuusig, potz Sacker, potz Bier! Da faht er a studiere - da geit er wider dem Wirtshuus zue un dlat si uuspurgiere. |