| lyric | 1. De See lyt scho im Schatte,
es tunklet wyt und breit.
d’Sunn häd si hinder de Bäärge
ganz lyslig z’ruebe gleid.
2. E Glogg töönt na vo wytem,
die letscht am Ufer naa,
de Herrgott häd scho d’Feischterli
i’d Eebigkeit uuftaa.
3. Es Winldi chunnt vom Wasser,
en Sägel fahrt verby,
es chönnt mit wysse Flügle
de Fride sälber sy. |