| lyric | 1. Denk i ans Vreneli,
wird’s mir so wunderli,
hätt’s doch so gern
und s isch doch nüd für mi;
wemn i aleini bi,
fang i denn z rechne a,
denk: was het es für
si und i für mi.
2. Es isch schön, i bi leid,
isch wohl en Unterscheid;
aber denn saiti,
denn saiti em druf:
Schön isch veränderli;
I bliib halt wie-n-i bi,
Nulle vo Nulle
goht ordelig uf.
3. I bi arm, es isch riich,
das isch zwar gar nüd gliich;
aber denn saiti, denn saiti em druf:
Ob i brav Taler ha,
oder’s veridene cha,
Nulle vo Nulle
goht ordelig uf.
4. Wenn i nu wüsst tät,
ob i s em säge sott;
aber i fürchte,
es saiti mer druf:
Nimm idi, so danksch mer nüd,
darum so mag di nüd,
Nulle vo Nulle
goht ordelig uf. |