| lyric | 1. Do wo kei, wo kei Frucht,
kei Halm meh ryfft,
höch ob de grüene Trifte,
wo’s Schneehuehn s’Schneehuehn zieht,
de Moosweih pfyfft i silberblaue Lüfte.
Do stohn-n-i ufem schmale Grot
und stuunelang is Obigrot
vo euse liebe Bärge.
2. Gar mänge-n-isch am gliichen Ort
im Sonneflimmer g’stande,
isch vo sim Huus, sim Heimet fort
läbt jetz i frömde Lande.
I glaub, i wär ke Suntd me froh,
eichh ich mis Ländli sett verlo:
Und eusi liebe Bärge.
3. Do unde liid mis Heimetland,
mis Dröfli i de Träume,
im Hüttli deet am Bächlirand,
do isch mis Glück derheime.
Mis Hüttli isch wi’s Ländli chli,
doch lüchtets Gold zum Pfeister i:
Vo euse liebe Bärge.
4. Lue d’Sunne rüstet uf d’Reis,
es wott scho Obig wärde,
sie ziehnd i ihrem g’wohnte Chreis
um eusi grossi Aerde.
O Sonne! wenn d’e Schwyzer triffsch,
so säg ihm au wi schön ass isch:
Uf euse liebe Bärge. |