| lyric | 1. Jätz wem-miar mi Mueter
no äinisch so tuät,
verschlone i derhäime
de Kafichruäg.
2. Und do hed do diä Muäter
no äinisch so to,
aber i ha do nit trouät
de Chruäg z’verschlo.
3. Und dä Chruäg ufem Buffert
isch immer gliich schwarz;
er luägt i d’Stube usä
wiä üsi schwarz Chatz. |