| lyric | 1. Id eir üna saira solenna da mai,
e lam ün ventin tras la val schuschuraivla.
Lapizza glüschina aint ils rars dal sulai,
e l’En sa prüvada chanzun murmuraiva.
2. La bos-cha ninaiv’ e spandaiva sa flur
sün vias e sendas e prada verdainta,
e nus man in man admiraivan l’azur,
nu dschaivan ün pled ma noss’ orm’ eir’ ardainta.
3. Eu n’ha aint ils ögls da ma chara guardà,
e que ch’eu n’ha let restarà per adüna,
l’ögliada tant chara m’ha tuot confessà,
e que füt per mai ma plü granda furtüna. |