| lyric | 1. A Hüatamadl mag i net, das is ma an die Wadln z'fett. ma a Madl aus der Stadt, des schöne runde Wadln hat.
2. A Bauernmadl kennat' i, ja, die hätt’ Taler gnua für mi. Doch die' is dumm, du liaba Gott, die kennt sonst nix wia „wiast und ho “. 3. Dann, wüßt' i oane, die waar recht, die g 'fallat mir scho gar net schlecht. Die nehmat mi, des woaß i wiß, nur schad, daß s’ scho verheirat is! 4. A Madl aus der Stadt' is z’fein, da fürcht' i, die kannt brocha sei! Wann i’s nur anrühr’, denk’ i scho: „Die geht' in Scherb’n, was fang i o?“ 5. Oft hat mei’ alte Ahnl plauscht: „Schau, g ’heirat’ is net Kapp’ n tauscht!“ D’ rum bleib' i liaba ledi halt, es is aloani aa net kalt! |