| lyric | 1. Appezellerländli, du bischt so tonnders nett!
Lief i z’fetze d’Ströpf ond Schue, gieng i wo-n-i wett;
so e Ländli fönd i niene, wo-n-i ane chomm,
i g’stehne, daß me üebt vile Pfeff ond Lift,
ond’s do besser ischt.
2. I dem Ländli, Gott erhalt’s, d’Wohret huset drenn;
’s mänts no ehrli Jungs ond Alts, Handelsma ondSenn.
Bidermän nisch im Verchehre,
tuet sie das Vermöge mehre, d’Tätigkeit god i ond us
imme jed’re Hus.
3. Luegid au die Dörfer a, chönntit’s schöner see!
Alls so suber dromm ond dra, g’wäsche de Schnee.
D’Feeschter glitzrid i de Sonne,
vor em Hus en chüele Bronne,
nebedraa e Gartebett,
s’ischt gad tonders nett.
4. Gömmer off de Gäberis, hemmer Berg ond Schnee
vor is zue, ond hönderis glänzt de Bodesee.
Wit ond brät ä Hus amm äne,
währli Gott, es sött änn mähne,
’sheis im Winter hereg’schneit,
oder ’sheis änn g’säit.
5. Isch es Sonntigvormittag, liischt i stiller Rueh,
dört am grüne Tännlihag, hörscht de Vögel zue.
Ond was will das Ding bedüte,
z’mol vo sibe Cherche lüte,
rüert der’s Herz ond freuscht di halt,
’sfreut si Jungs ond Alts.
6. Lauf dör’s Ländli her ond he,
all’s oscht voller Rueh;
alls ischt i de Cherche ges,
het’s mit Adacht tue.
Z’obed hört me Lieder singe
ond bim SchöppliGleser chlinge:
„d’Freiheit le bi!“ rüeft me-n-us,
god denn froh nach Hus. |