| lyric | Chod arda il mezdi da stà
e chod es eir in la stüvetta;
tuots sun sül fuond ed han laschà
la mammaduonna be suletta.
Ün grand silenzi! I’l chantun
cun monoton tic tac va l’ura,
cunter ils vaiders dal balcun
ün spers tavan cloccand schuschura.
Coura sün via srantunand
vers il tablà ün char fastina,
pro mincha squass, cha el vain dand
talocca cler üna brunzina.
La veglia ’ls stanguels mans in crusch
uosas nun ha plü spranz’ ingüna:
otra co’l di saja dastrusch,
ch’ella pos’ oura per adüna! |