| lyric | 1. Da obe z'mitz i üsne Bärge,
de höche dunkle Tanne nah,
wo ufe gäg’ em Himmel wachse,
da mueß me Schöpfer’s Hand verstah!
D g’hört me siebe Brünne ruusche,
der Simme ihres Morgelied,
do cha me no em Urgsang luusche,
daß alles Schwäre vo eim flieht! |