| lyric | 1. De Früelig ist auf uf d'Berge cho, es hed vom Hüttli der Schnee weggno: der Gugger hed g’schraue, er ist so froh, der Mai, der Mai si cho. Joholiholi, hleliho, jetzt cha denn üsers Veh scho go. ___
1. Der Früehlig isch au scho uf d’Berge cho; er het usem Hüttli der Schnee weg g’noh. Der Gugger rüeft scho und er isch so froh, der Mai isch do.
2. Und winer so steit i syr ganze Pracht, die Blüemli und Chrüttli sy au erwacht. Er chlopfet am Fensterli: Machet uf! Zieht mit mer dür ’s Bergli uf.
3. Da öffnet si s’Herz au vom Sennerbue und juchzet helluf und die Berge zue: Leb’ wohl, o du Tal, das ich meiden soll, ich scheide recht freudenvoll!
4. Da hört me die Glogge vo nah und fern, i ’s Alpeland ziehe sy all’ so gern! Der Chüejer johlet; es rüeft ihm d’Flue, ietz geit’s de Weide zue. |