| lyric | 1. Hebed zäme, gänd ech d'Hand, schwätzed nid vom Vaterland, s’isch e heilig großi Sach, schaffed dra und blibed wach.
2. Lueget s’chunt e schweri Zyt. Crüz und Tod sind nümme wit. Lueged, daß er chöned b’schto, muetig dri und dure go.
3. Läbed eifach, lüged nid; gänd enander was er chönd; und wenns nemme z’hälfe git, grifet wacker zue wos brönnt.
4. Hebed zäme, gänd ech d’Hand, schwätzed nid vom Vaterland, bruched s’Härz und bruched de Verstand. |