| lyric | 1. E Mätli, das vil Taler hett, chan eine wohl verlocke; doch wenn sie tägli chybe wett, so ließ i siß grad lieber hocke. Doch wenn si rich und fründli wär, so möcht i si wohl lyde, und wär mi Herz vo Liebi schwär, so wür i si grad weidli wibe. |