| lyric | 1. Es goht der Moonschyn übers Fäld und luegt's Land y und us, und uf em Wäg, so chunnt er bald as Fänster vor-em Huus.
2. Er düsselet dur’s Fänster y zum Bettli a der Wand und het em Schlof mys Beübli g’chüßt u g’streichlet mit der Hand.
3. Und lysli goht er wieder furt, doch dusse blybt er stoh und luegt dur’s Gäßli uf und ab, wär möcht cho und goh.
4. Und chunnt no Eine’s Strößli uf, so winkt er: „Pst“ gib Acht! Gang süferli bim Huus verby, aß ’s Büebli nit verwacht. |