| lyric | La brama m'ardaiva zoppada nel cour ed eu chi t’amaiva non poss pü dir our. Discuorrast adüna da fè e d’amur, e’m fügiast tuottüna e’m rumpast il cour.
Eu sch’eu hoz at di e gür, ch’eu t’am da cour pür e non voust m’exodir eu pel nuond stu partir. Ma smanchar non poss eu pü l’amur cha’l cour ha provaà. Be cha pasch tü allur bod eir hajast chattà. |