| lyric | Mi Muetter hät mir öppis vermacht s’hät mengmol Nutze und Säge mir brocht, vier Wörtli sinds ganz liecht zum verstoh, denn immer häts gsait: es wird scho goh!
2. Sie häts nie gschriebe uf es Papier, im Chopf, im Herz isch es blibe defür und wenn i glaubt ha es bliib alles stoh, denn han i mir gsait: es wird scho goh.
3. Lauft’s hüt emol au gege min Verstand, denn nimm is Bild vo de Muetter i d’Hand sie lacht voll Liebi, als chönnt sie’s verstoh, und git mir de Rot: es wird scho goh. |