| lyric | 1. Wänn i ame Samstig z'Abig ime Schiffli zmitzt im See, s’Abigrot uf lyse Wälle grad wie Rose lige gseh, und dr Uetliberg, umrandet vome goldig helle Schy, ernst und fyrli abelueget, lahn-i myni Rueder sy.
2. Ruehig lan i’s Schiffli triebe, lan es gah, wohi dass ’s will. Alli Sorge, alli Schmerze werde für es Wyli still. Übers Wasser schwebt die Fride bald i volle Gloogetön. O, iwe ist das Abiglüte um die Zürisee so schön.
3. s’treit en stille, linde Säge mit sich furt vo Hus zu Hus, s’streut en über alle Dörfer, über alle Mensche us, s’Schiffli trybt dem Land entgäge, dunkli Schatte styged scho. Aber tüf im herz, da lüted d’Chileglogge immer no. |