| lyric | Vor alte grawe Zyte Hed's undrem grosse Mythe Kei Landvogt lang verlitte. SI hend si welle rode, Sind gleitig mid em z’Bode, Hend grüeft vo Flue zue Flue: Gang du am Tüfel zue! Haarus!
Hed’s neimer welle wage Und d’Schwyzer nä ma Chrage, Mid Lüt und Ross und Wage, Hend s’Trümme gnu und d’Pfyffe Und hend zuem Chnüttel griffe, Zuem Fähndli, bluetzündrot: Mer schland die Fötzel z’tod! Haarus!
Si hend kei Strytt nüd gschochem Heig’s ghaue alder gstoche, Die Burge hend si b’broche. ’s hed mänge afa bleche, Scho lang vor ihre Streiche, Hed grüeft: Los, d’Schwyzer chönd! Ghörsch nid wie’s d’Bärg ustönt: Haarus!
Henusode, die Trümme Und Chnüttel hemmer nümme, Vil Rügge tüendsi chrümbe. Wer aber’s Best hed ghalte, ’s Guräschi vo dä Alte, Haut hüt wie albig dri Und fallt vor keim uf d’Chnü. Haarus! |