| lyric | I ghöres, won i staa und gaa,
und wär i na so wyt
vo heime furt, es gieng mer naa,
am Samschtig z’aabig müesst i staa
und lose, wies schön lüüt.
I ghöörtis über alli Heid,
wie ’s chlyner Bätzytglöggli sait:
Mached Fyraabig!
Und die Gross brummlet derzue von unenue:
Mached Fyraabig. |