| lyric | I ghöre-n es Vögeli pfife so lut, as daß ’s nu mag. Me cha ’s ja wohl begrise: ’s ist gar en schöne Tag!
I ghöre es Biili summe, Zeh, zwänzgi, lueg nu, lueg! Es hät jo zenterumme Hungblüemli meh als gnueg.
I ghäre es Maiteli lache. Es güggslet us der Tür. Und weiß nüd, was es will mache ’s schächt allwäg doch nach mir. |