| lyric | 1. Un kummt de leeve Sünndag an,
dann seggt min Fru: Min leeve Mann,
nimm du de Spaa, n ik de Hark,
und de Jung, de drigtt de Piep Tobak.
Heidel didel deidel dudel,
heidel didel deidel dum!
2. In’n Winter, wenn die Abend lang,
legg ik mi op de Abenbank,
von’t Döschen ward een möd un matt,
wo schön smeckt denn de Piep Tobak.
3. In Fröhjahr, wenn de Dag sind lang,
nehm ik de Spaa und Hark to Hand,
ik grav, min Fru, de harkt dat glatt,
und de Jung, de stoppt de Piep Tobak.
4. Ens güng ik dör dat gröne Feld
und ach, dat weer de wiede Welt,
wo keen Schandarm nicht loppt und hoppt,
dar ward sik eerst en Piep gestoppt. |