| lyric | 1. Und won i uf em Schniidstuhl sitz für Basseltang und Lichtspö schnitz, se chunnt e Hexli wohlgemuet und frogt no frey: „Haut’s Messer guet?“ Und seit mer frey no guete Tag! Und won i lueg, und won i sag: „’s chönnt besser goh, und große Dank!“ se wird mer ’s Herz uf eimol chrank. |