| lyric | Die blute Maitli stönd im Fäld.
Jetz chömed greuter Zyte.
Köirt do und det äs Vogellied;
Äs Pfyffli, won ä Ländler zieht.
Und gseht uf alle Syte
Änandre heimli düte.
’s wird öppe hür wie färig goh;
Hät alls im Liebha noe.
Dänkt jedes Stumperökli scho:
Gottlobunddank, jetz bini no,.
Gpttgrüeßdi, liebe Maie!
Hür chumi au a d’Reihe.
O Chind, dä chunst früeh gnueg drzue;
Dä bruchst nüd ase z’plange.
Häst ’s Füeßli chuum im hochsigschueh,
Sä luegst scho zrugg. Und Maitli lue,
D’Täg wend scho nümme lange.
Dy Lanzig ist vergange. |