| lyric | Hüt heißt's i d'Maiepfyffe goh! He, ’s hät mi lang scho g’jukt. Wie rüebig isch im Underholz! Mein, ’s ist do alls vertnukt.
Ist öppe gar där Wald verhärt? Mira, sä söll r sy. Äs Maiepfyffli schnätzli zwäg; Drü Löchli schnästli dir.
Und woni due durs Farechrut Eis flöitle und durs Gstrüch, Sä lacht ma gly ä Dröistle us: Gält, chasch es nüd wien ich!
Und cha’s mys Pfyffli ase nüd, Sä blost ’s doch allerhand. Mym liebe Schätzli chlopfed ’s Härz Und ’s räukt, wän’s töint is Land. |