| lyric | Willkum, Briefbot, du alte Ma! Chum ine, mueßt äs Kaffee ha! Dä häsches wohl verdiened. Dä häst mer hüt guets Wätter gmacht, Wie no re ruche Winternacht, Wän’s ugsinnt föihnt und grüened.
Wie än im teuffe Wyer ’s Ys Verspringt und us em Riet äs chlys Schneeglöggli vüregugged, Wie wän dr Sturm ums Hüsli goht, Ä Nachtbueb dri ä Juzer lot, So hät’s ums Härz mir grugged.
Do, gschirbe stoht uf dem Papier: „Und häst mi lieb, i köire dir Das ganzusländig Läbe.“ Bot, iß und trink sävil as d’witt! I gäb dr Hus und Heime hüt Vergäbe, ganz vergäbe. |