| lyric | Trü hane em eistig diened.
Jo, sid em Hochsigha.
I han em to sy Wille
Vordure und im Stille,
Sä guet me ’s öppe cha.
I han em d’Göifli zoge,
Gluegt, d’Sorge von em z’näh.
Und hani Blueme funde,
Wem hani s’ ächt ibunde?
Was hett’em ich nüd gä!
Ha gläbt vo syne Auge;
Ha müeße hung’re vil.
Wyt ane sind d’ goh wand’re,
Si helfed au i and’re,
Was ich vo Härze wil.
Und glyhc, i bstohn em ebig,
I Ugfell und i Gfell.
Böis chöt em doch nie wärde,
As wän r mer tät stärbe,
Und syg r wien r well. |