| lyric | 1. Der Chummervogel wil gu brüete. Er leit sis Ei o ds Mäntschehäärz. Jetz gnad der Gott, sust muesch verblüete! Das Jugn wird gross, und ds Gmüet ernährts.
2. Es fuetrets mit chlyne Mögge, bis as es schwarzi Flügel lüpft. Der Vogel will a-n-allem schmögge und pfyft, sobald er ummehüpft.
3. Und wo-n-er staht, gits tunggli Tolgge. Er schlyft si Schnabel wei-n-es Bolz, und wän er pfyft, sind d’Lieder Wolgge, kei Sage gyret soo dur ds Holz.
4. Drum lass der Vogel niene nischte, und chunnt er z’nacht wie d’Flädermus und wett im Traum dich überlischte e starchs Gebätt bschlüüsst ds Seelehuus. |