| lyric | 1. Dert äne a der Halde,
da staht es Puurehus,
am Morge spieglet d Sunne
zu allne Fänster us.
Und vor em Hus im Garte,
häts Blueme kunterbunt,
undrem Nussbaum sitzt de Blässli,
grüesst jede Fründ wo chunt.
2. I säbem Hus dert äne,
hät d Sunn mir s erstmal glacht,
ja mini Jugend isch gsi e wahri,
goldni Pracht.
Mis Müetti hät gern gsunge,
mit mir gar mängi Stund,
de Vater hät mir zeiget,
wie de Weize füre chunt.
3. Jetzt bini älter worde,
mängs Jöhrli ischt verby,
und d Enkelchind tüend spile,
wo ich bin glückli gsi.
Au hüt na spieglet d Sunne,
zu allne Fänster us.
Mög Gott na lang behüete,
mis liebe Puurehus. |