| lyric | Mir sind Trachtefraue, urchig Schwizerlüt. Tüendehr aus nur g’schaue, g’wüss s’gschaue choschtet nüd. Ja luegid er nur G’sichter a, s’ Hed nüd vo Farb und Salbi dra. Sind ned g’schnitzt vo Roseholz, wüssid nüd vo Tünkelstolz, mir sind äbe Trachtefraue.
Mir sind Trachtefraue, ehrid euses Chleid. Rein wiä d’Sonn im Blaue, so wirds vo allne treidt. De eigni Flachs zum Wäbstuel bracht, gid’s starchi Tuech für eusi Tracht. Rächte Schmuck ned Firlefanz, suber g’näht und immer ganz, so sind Trachtefraue Chleider.
Pflä’ge tüend mir Fraue, alte Bruuch und Lehr. Was scho am vergraue, das ziemer wieder z’Ehr. Us Schwyzerholz wird d’Stube g’wählt, ä Herrgottswinkel niene fehlt. Singt vom Heimatliederchranz und de alti Puure tanz, üebid wieder Trachtefraue. |