| lyric | 1. I wett, i hätt es Schlößli, das läg am blaue See. I wett, i hätt es Rößli, das wär so wiiß wi Schnee. I wett, i hätt es Schätzli, so schön wie Rosebluet, und fiin as wi-n-es Chätzli, und wär mer grüsli guet.
2. De fieri mit-em Rößli im Trab hali, hüst, hott! Brung’s Schätzli uf mis Schlößli und seit-em: Grüeß di Gott! Zweu Himmelbett, e Zeine, di-e sind so wiiß wi Schnee. Mis Paradis, i meine, das läg am blaue See. |