| lyric | Wän ich ä dunkle Wyer bi,
Bist du ä wyße Schwan, Marie,
Wo rüebig drüber zieht.
Bin ich äs Wasser bodelos,
Bist d ä stilli Wasserros,
Wo Tag und Nacht druf Blüeht.
Und flügti druf där Schwan dervo,
Tät uf em Wyer d’Ros abstoh,
Was blybti dä nu zrugg?
O Bhüeht mi Gott vo dere Stund!
Das Rosewürzli teuff im Grund,
Wo ebig nie chöt lo. |