| lyric | I bin äs Vagäbundechind, Dr Himel ist mys Dach; Äs par abgschosni Hüdeli Sind alli myni Sach.
My Vater ist ä arme Schelm. Mira, das plogt mi nüd. Ha Auge wien äs Zysliwyb, Bi gwachse wien ä Wid.
Wiewohl i blöiß äs Flünggli bi, Äs luegt mi mänge a, Und dänkt: Es sött im Tannewald Kei leider Vögel ha.
Gottlob, as isch sä lidweich bi, Und Bluet ha, warm und rot! Ring wien äs Wülchli fahre mag, Wo über d’Weid usgoht.
Gottlob, as ich äs Gliger ha Im Wald, im Tannechrist, Vo frischem Laub und Farechrut, All nächt äs nägelnüs.
Vergältsgott au diktusedmal Für dich, du wilde Föihn! z’Nacht, wän r so dur d’Tanne pfyfft, Herrgott, wie isch do schöin!
Und wird’s mer süttigheiß, wän z’Nacht Um d’Bäum äs Wätter füürt, Dä luegtd mi zwei Auge a, Die blitzed as’s mi frürt. |