| lyric | 1. De Taag isch verby,
es aabiget scho,
bald wird au de Letscht
zu sym Fyraabig choo.
S träit jede sys Büürdeli,
wer gseech ems aa;
doch mues jedes Üürli
au Gwichtsteindli haa.
2. So trüeb isch kein Taag,
so feyschter kei Nacht,
s gaaat beedes verby,
wills de Herrgott so macht.
Und morndrigs, wänn d Sunn
dänn vo nöiem uufstaat,
hilft Eër wider wyters,
dass s Üürli schön gaat.
3. Bhüet Gott alersyts,
duurume gits Rue,
kein Mäntsch und keis Tierli
will mee öppis tue;
und bald glänzt vom Himel
i guldiger Pracht
de Mond mit de Steerne
und wöischt is „Gute-Nacht“. |