| lyric | 1. Miir singed froo, d Ëër isch diheim,
und under Tach in Schüüre!
Tuet d Byswindchelti allem wee
und preichts öis suscht ka Aarbet
mee tüe miir im Huus,
tüe miir im Huus inn füüre!
Mer tanked Gott, es git kä Noot,
miir händ ja Broot!
2. De Wii und s Obst sind, bis mes bruucht,
im Chäler wool versoorget!
Chunts z wintere mit Ys und Schnee,
wëë chümbrets, mer chönd ja nee,
und a für s Vee isch gsoorget.
Mer tankd Gott für Milch und Broot,
es git kä Noot!
3. D Ëërn isch verby und s Fäld
lyt braach, miir fröied öis am Sääge!
En ede Broome chunt vom Choorn,
ëës isch en ryche Lääbesborn,
s bruucht Ëërde Sunn und Räge.
Miir händ kä Noot,
im Huus lyt heiligs Broot.
4. Doch chlopfet Eine lys a d Tüür
und bruuhct es Tach und z ässe,
so mached miir em früntli uuf,
de Herrgott leit sin Sääge druuf
und wird daas nüd vergässe.
Ëër isch öis Brüeder i der Noot
und schänkt duur d Ëërn is täägli Broot. |