| lyric | 1. De Puur ischt chrank
und d’ Frau mags chuum erwëërche.
Myr faared z’Acher mäied Chlee
und lueged au im Staal zum Fee.
Die Hülff wird d’Püüri stëërche.
2. De Puur ischt chrank,
myr tüend is nüd lang bsine.
Mer höied em wänns z’höie git.
Mer schnyded s’Chorn ebs Bode lyt
und holed d’Gaarben ine.
3. Drum heb käi Chumber liebe Fründ,
dëë Dienscht sel is nüd rööie.
Myr wänd nüd das d’vom Häime muescht.
Wännt sälber wider macgscht und tuescht,
wirds öis vo Hëërze fröie. |