| lyric | 1. Ick wull, wi wärn noch kleen, Jehann,
do wär die Welt so groot,
wi seten op den Steen, Jehann,
weest noch bi Nabers Soot.
An Heben sell de steillen Maan,
wi segen em un snakken
wa de Himmel hoch um wa
de Soot wull deep.
2. Weeßt noch, wa still dat wär, Jehann,
d aröhr keen Blatt an Boom.
So is dat nu nich mehr, Jehann,
as höchstens noch in Droom.
Och ne, wenn do de Scheeper sung
aleen - in’t wide Feld -
Ni wahr, Jehann, dat wär en Ton,
de eenzig op de Welt.
3. Mitünner inne Schummertied,
denn ward mi so to Mood,
denn löppt mi langs den Rügg si hitt,
as domols bi den Soot.
Denn dreih ick mi so hasti um,
as weer ick nich alleen -
Doch alleesn, wat ick finn, Jehann,
dat ist - ick stah un wenn. |