| lyric | Was gäbti au u d'Fryheit nüd
A Gfell, a Ruehm, a Gält!
Nüd schöiners, as ä ganze Tag
Eis d’fahre dur all Wäld.
Ä ganze Tag lang syne sy,
Vo allem Brägel los.
Vo jedrem Vögeli sys Lied;
Dr Gschmak vo jeder Ros.
Und d’Auge, wo s’ nu wend, lo goh;
Und all Gidanke au.
Und spinne gfarbeds Narewärch,
Wie d’Sunne frühe im Tau.
Ä Stund doligge am ne Rai;
Äs Stündli sy äs Gof,
Wo tökled i dä Blüemlene,
Bis ’s übernimmt dr Schloff.
Was hät mer dän au ’s Lärchli gsait?
Nachthüel gäb’s im Land,
Wo eim im Schloff ums Nästli gänd,
Eim gschänded allerhand.
Und einist hät ’s mer gschnützeled,
Wo ’s dunkled, so älei,
Wie änem Chind, im teuffe Wald,
Wo eißt dr Wäg nüd hei.
Due lauft mer äs jungs Härli no,
Und sait: Chast rüebig sy,
Es darf dr gwüß nüd Böses gscheh,
Selang ich by dr bi!
Goh sider rüebig Stäg und Wäg,
Mys härli a dr Hand.
Und wän’s Nachthüel um mi schnyt,
Ich juze eis is Land. |