| lyric | Du Gott bisch min Hirt, mer fehlts a nüt. Uf grüene Alpe weidisch du mi und zom frische Wasser füersch du mi. Du weisch, was i bruche, du füersch mi uf em rechte Weg. Und wenn i emol dör e dunkels Tobel mues, so förch i mi nöd, denn du bisch bi mer. Du gisch mer z Esse a dim Tisch, du leisch mer dini Hand uf de Chopf, schenksch mer de Becher ebevolle i! Glück und Friede sind bi mer. I bliibe bi der i dim Hus, jetzt und immer, alli Ziit. Amen. |