| lyric | 1. I weiss und känne neime es Blüemli wundernett; o wänn is nu diheime im eigne Stübli hett. So mängisch i tue wandre zu säbem Plätzli hi, s dänk i: Härzigs Blüemli, i wett, du wärsch mi.
2. Jo scho vom früehne Morge, wänn d’Sunne as Tagwärch goht, bis wieder d’Wält verborge im Obigdunkel stoht, cied us mim tüüfste Härze die sältsam Melodie: „Ach Blüemli, prächtigs Blüemli, i wett, du wärisch mi!“
3. Jatzt mag mi nümme ploge, hüt fass i frische Muet. I wall das Blüemli froge, ob’s „Ja“ mir säge tuet. Lys gohn i zuenem abe und bloos em fründlii: „I wett, o härzigs Blüemli, du wärsch eebig mi.“ |