| lyric | 1. wer das nid glaubt, loht’s blybe. Mer fürched d’Arbet währli nüt, sie tuet is d’Zit vertrybe. Kein Acker ist so lang und breit, mer tüend em d’Ehr a, dass es freut. Git’s öppis Schöners uf der Welt als sone goldigs Aehrefeld?
2. Chum ist de Merze recht im Land, zieht’s üsi Fraue-n-i d’Rebe; si gänd’s no püürsch, keis Modegwand, doch ’s Wärch, säb chönds denn ebe. Z’Johanni, wenn de Wystock blüeht, das ist en Trost für Herz und Gmüet. Gänd acht - d’Sunn hät schoordli Füür, es git en früehne Wümmet hür! Trube schnyde, Beerli bicke, s’Johr wird recht, me cha si schicke, wott ein en guete Tropfe ha, dä chlopft bi-n-üs im Wyland a.
3. Spazier durs Land, durab, durue, du dänksch nid lang a d’Sorge, en Chirchturm rüeft em andre zue: «Isch das en schöne Morge!» Wie blüeht de Mohn dur d’Felder us! Du sesch ängs stolzes Puuerhuus. Pressier nid starch, de Tag isch dy, und chehr au öppe neime-n y! Truube schnyde, Beerli picke, s’Jahr wird rächt, me cha si schicke; Das Liedli hät e liebi Wys «S’schönst Dorf im Wyland isch doch mys!»
4. Ärn sunntig wird’s au jedes Jahr, säb wämer alli hoffe! Kei Huus, es Maitli stoht devor, wie us em Trückli gschloffe. Do chömed’s d’Strass y, Arm in Arm, es wird sogar no Bstandne warm! Sie händ in ihrer schmucke Tracht mäng trochne Chnab scho z’gümple gm,acht. Händli trucke, Polka schwinge, zu me Chuss darfsch keine zwinge! Desäb söll nid durs Wyland goh, wo ledig möcht in Himmel cho! |