| lyric | 1. Nüüd Schöiners weder üser Bärg,
wäns glylacht afot dimmre,
wän d’Wält ist volle Obedrot,
’s erst Ytärndli uf em Nosse stoht
und winkt: He gueten Obed!
2. Nüüd Schöiners weder wän dä d’Bäch
im Moschy stönd wie Wilver,
wän undereinist d’Türe goht,
dr Gspüsli uf dr Selle stoht
und sait: He, gueten OBed!
3. Nüüd Schöiners weder d’Bärg und Bäch
am Morged früeh, wäns taged;
wän überei ä Heitri git,
’s letzt Güntli i dr Sunne lyt
und lacht: He, guete Morged! |