| lyric | 1. Es lüütet es Glöggli de Fyraabig y:
Gott gäb is sin Fride und well-bi-n-is si.
Er bhüet öisi Heimet vor Hunger und Leid
und schick is ä morn wider Sunnen und Freud!
2. Und trukt is en Chummer, dä macht er is Muet;
es fad is a ringe, es gaat wieder guet.
Im Härz singt e Liebi, si chunt mit is hei;
si füert is, si lupft is uf d Bei.
3. Käs Tönli rungsume, nu feyschteri Nacht;
de Himmel voll Stärne, isch das hüt e Pracht!
Mer gspüred uf einmal wie chly as mer sind;
und doch simer ali em Herrgott si Chind. |