| lyric | Al is den tijt nu doloreus,
de melj staet schoon en groene;
dearom ghij geestkens amoreus,
wilt u te velde spoijen;
laet varen fantasie,
verdrijft melancolie,
vrij vruechde nu verbreyt;
met u lief opt wije,
toont Venus melodye,
daer menich voghelken sreyt, |